کمک‌ فنرها با توجه به وزن و کاربرد خودروها، انواع مختلفی دارند. به‌طور کلی خودروهای سنگین و باری مانند وانت‌ها، نیاز به کمک‌ فنرهای سفت‌تر دارند تا بتوانند وزن زیاد را تحمل کنند. اما خودروهای شهری و سواری، معمولا از کمک‌ فنرهای نرم‌تر استفاده می‌کنند تا راننده و سرنشینان راحت‌تر باشند. کمک ‌فنرها به چند دسته تقسیم می‌شوند که عبارتند از:

کمک ‌فنر هیدرولیکی یا روغنی

ساده‌ترین و رایج‌ترین نوع کمک فنر، کمک ‌فنرهای هیدرولیکی یا روغنی مجهز هستند. ساختار اصلی این نوع کمک فنر شامل سیلندر پر از روغن و پیستون می‌شود. وقتی نیرویی به پیستون وارد می‌شود، روغن باید از سوراخ‌های کوچک روی پیستون عبور کند. این عمل باعث مقاومت در حرکت پیستون می‌شود و سرعت آن را کاهش می‌دهد. به این ترتیب، نوسانات کاهش می‌یابد. اگر سوراخ‌های پیستون کمتر و کوچک‌تر باشند، مقاومت بیشتر خواهد بود. برعکس این رابطه نیز صادق است.

کمک ‌فنر تلسکوپی

این نوع کمک فنر که از روغن به عنوان سیال استفاده می‌کند، دارای پیستون‌هایی با اندازه متفاوت سوراخ‌ها است. وقتی کمک‌ فنر فشرده می‌شود، روغن از سوراخ‌های بزرگ‌تر پیستون عبور می‌کند. ولی وقتی کمک فنر باز می‌شود، روغن از سوراخ‌های کوچک‌تر پیستون جریان پیدا می‌کند. این امر باعث می‌شود که کمک فنر هنگام فشرده شدن با مقاومت کمتری روبرو شود و ضربه را بهتر جذب کند. اما هنگام باز شدن، به دلیل مقاومت بالاتر، جذب نوسانات بهینه‌تر انجام می‌شود.

کمک ‌فنر هیدرو استاتیکی

این نوع کمک ‌فنر خودرو هم روغنی است و یک کیسه‌ لاستیکی دارد که با گاز نیتروژن فشرده پر شده است؛ این گاز باعث می‌شود روغن هنگام انتقال به بخش پایینی سیلندر هوا نگیرد و کف نکند. برای جلوگیری از ترکیب شدن نیتروژن و روغن، از کیسه‌ لاستیکی استفاده شده است.

کمک فنر بادی-گازی

کمک فنرهای گازی دارای سیلندرهایی آب‌بندی‌شده و بدون درز هستند. درون این سیلندرها، به جای سیال روغن، گاز وجود دارد. این کمک فنرها به یک کمپرسور هوا نیاز دارند که هوای فشرده را در سیلندر تامین می‌کند. همچنین سوپاپ‌های پیستون که در کمک ‌فنرهای هیدرولیکی برای جابه‌جایی روغن وجود دارند، در این نوع کمک فنر به سوپاپ‌های گازی تبدیل شده‌اند که جریان هوا را مدیریت می‌کنند. این کمک ‌فنرها نسبت به نوع هیدرولیکی از مزیت انتقال سریع‌تر حرارت برخوردار هستند.

کمک ‌فنر قابل تنظیم یا مغناطیسی

این  با استفاده از سنسورهایی که در آنها تعبیه شده است، می‌توانند ضریب میرایی خود را بر اساس شرایط مختلف تغییر دهند. این سنسورها اطلاعات مربوط به سرعت، شتاب و نیروهای وارد بر خودرو را دریافت و تحلیل می‌کنند. سپس با کنترل باز و بسته شدن سوپاپ‌های ورودی و خروجی، مقدار هوا یا روغنی را که در کمک ‌فنرها جریان دارد، تنظیم می‌کنند. این کار باعث می‌شود که خودرو در انواع شرایط جاده‌ای، نرمی مناسب را حفظ کند و پایداری بالایی در رانندگی داشته باشد. این کمک فنرهای خودرو قادر هستند در کسری از ثانیه، میزان نرمی یا سفتی خود را تغییر دهند.

کمک فنر اهرمی

این نوع  از یک اهرم برای انتقال نیروی فنر به داخل کمک استفاده می‌کنند. وقتی اهرم تحریک می‌شود، پیستون در سیلندر به سمتی حرکت می‌کند و روغن را به سمت دیگر انتقال می‌دهد. این حرکت سبب می‌شود که روغن در رفت و برگشت پیستون از سوراخ‌های با اندازه‌های مختلف عبور کند. در حالت رفت، سوراخ‌های بزرگ‌تر و در حالت برگشت، سوراخ‌های کوچک‌تر برای جریان روغن استفاده می‌شوند.

علائم خراب شدن کمک فنر

کمک فنر به دلیل فشاری که همواره تحمل می‌کند، به مرور دچار فرسودگی می‌شود؛ ضمن اینکه این قطعه نیز عمر مفید محدودی دارد و حتی در صورت رانندگی در مسیرهای کاملا صاف پس از مدتی کارایی خود را از دست می‌دهد. اگر کمک فنر خراب شود، ممکن است باعث آسیب به سایر قطعات سیستم تعلیق یا حتی بدنه و دیگر اجزای خودرو شود. بنابراین لازم است که به علائم خرابی کمک فنر توجه کنید و در صورت لزوم آن را تعویض کنید. در ادامه به برخی از این علائم اشاره می‌کنیم:

• از تعادل خارج شدن خودرو در پیچ‌ها و حرکات گهواره‌ای غیرعادی
• از دست رفتن تعادل و به اصطلاح شیرجه زدن خودرو در ترمزهای ناگهانی و شدید
• ایجاد لرزش در چرخ‌های جلو در حرکت‌های آرام و با سرعت پایین
• تمایل یا کشیده شدن خودرو به یک سمت هنگام حرکت در مسیر مستقیم
• حرکت غیرعادی چرخ‌های خودرو روی سطوح صاف یا به اصطلاح رقصیدن چرخ‌ها
• شنیده شدن صداهای غیرعادی از سیستم تعلیق در هنگام شتاب‌گیری، ترمز گرفتن و عبور از روی دست‌اندازها
• فرسودگی و خوردگی زودتر از موعد تایرهای خودرو
• نشتی قابل توجه روغن از کمک فنر
• نوسانات غیرطبیعی خودرو هنگام حرکت، مخصوصا در جاده‌های ناهموار
• http://AUTOORGINAL.COM